Mehmet Saburlu: BİLİNMEYEN İNSAN

İnsan, Allah’ın yarattığı, Ondan başkasının bu sırrı çözemeyeceği bir derya-ummandır. Dünyadan milyonlarca ilim adamı geldi, geçti bu sırrı çözemedi.

İnsan dünyaya imtihan için geldi. Yaratılışından evvel melekler; Yarabbi bu insanoğlu dünyada kan dökecek huzursuzluk yaratacak dediler. Ruhlar peyderpey Allah’ın izni ile kendi bedenlerine girer. Topraktan yaratıldığından, topraktan olan nebatı yer ve yine zamanı geldiğinde toprağa döner. Cevheri topraktır.

İnsan dünyada Allah’a (c.c ) ihlas ile itaat ederse, Allah indinde en yüce makama ulaşır. Öldüğünde kıyamet günü mükafatını görecektir.

İnsanoğlu küçük bir kainattır. Bedeni maddeden (su, protein, karbonhidrat, yağlar) oluşur. Birde ruhu vardır. (akıl, duygu, vicdan) Bu yönü ile Allah’ın yarattığı kainat gibi bilinmeyendir.

İnsanın o kadar çok istekleri vardır ki dünyanın tamamını versen doymaz. Fakat dünyanın ömrüne göre insanın ömrü sineğin ömrü gibi azdır. Bu kısa ömründe makamı, zevki, parayı, malı çok sever. Mal için kardeş kardeşi bile öldürebilir. Nice zalimler, firavunlar hiç ölmeyeceklerini zannettiler, fakat sinek gibi ölüverdiler.

Peygamberimiz Hz Muhammed, Hz Musa, Hz İsa ve diğer peygamberlerimiz, evliyalar, Sıddıklar, Salih kullar geldi-geçti. İsimleri anılınca bütün insanlar bunlara sevgilerini belli ederler. Bu muhterem zatlar nur gibi aydınlıktır. Nur nerede, zulüm eden haşerat nerede.

Malını, makamını, şöhretini seven insanlar; mal için kardeşini kıyan insanlar; beş metre kefenden başka ne götürebildiler. Götürdükleri şey, kıyamette onları yakacak kucak dolusu günahları.

Gerçek mülk Allah’ındır. Gerçek makam Allah’ındır. İster inan, ister inanma.

İnsan dünyada emanetçidir. Emanet edilenler ondan sorulacaktır.

Allah dünya hayatını insan için bir imtihan yeri olarak yaratmıştır. Bu yüzden kimler bu dünya nimetlerinden hakkı ile istifade etmiş, kimlerde bu nimetlere nankörlük etmiş ise, kabirde başlayacak azap için yola çıkmıştır. İnsan menfaati için sapıtmamalıdır.

Allah insanları bu dünyada yalnız bırakmayıp kavga etmesinler, huzurla yaşasınlar diye Peygamberler, ilahi kitaplar, evliyalar gönderip insanoğlunu uyarmıştır. Allah (c.c) hiçbir kuluna hak etmediği cezayı vermeyeceğini ilahi kitaplarda vahyetmiştir.

Allah (c.c) “Akıl etmezler mi? Düşünmezler mi?” diye uyarmaktadır.  Her devirde güç zehirlenmesine yakalanan insanlar az değildir. Malı eksilecek diye fakiri görmezler. Kendilerini çok akıllı zannederler. Fakat elindeki nimetler alındığında sudan çıkmış balığa dönerler.

Bazı zavallı insanlar Allah’a değil de kula kul olurlar. Köleye köle olan zavallı insan.  Dünyaya sığamaz, fakat iki metre torağa sığar.

İnsan neden ben-ben derki?  Sanki tek akıllı olan kendisi mi?

Bir de Müslümanım deyip Allah’ın koyduğu ölçülere uymayan esfeli safiline yuvarlananlar. İslam ahlakı ile ahlaklanmayanlar, canavarlardan daha canavar olurlar. Zalimler için yaşasın cehennem.

Ey insan düşün, ne idin- ne oldun- ne olacaksın. Bugününü biliyorsun, yarından haberin var mı?

Salih kullarda her insan gibi anasından doğdu. Gerçeği gördü, yaşadı, Salih kullardan oldu. Onlarda Salih kul olarak bu dünyaya gelmemişlerdi.

Ey insan, geleceğini düşün. Ölümü, ahireti düşün. Kur’an yolundan, İslam ahlakından başka doğru yol yok.  Vesselam.