Lüks Ve İhtişam

Bugünkü yazımın konusu , sosyal medyaya göz atarken kendiliğinden çıktı. Paylaşımlara bakarken bolca hayırlı Cumalar ve Cuma hutbelerinin arasında( yanlış anlaşılmasın, karşı değilim ama ibadetin gizli olanı makbuldür, yani ibadet Allah ile kul arasında kalmalıdır, başkalarının görmesine gerek yok ) bir paylaşım vardı ki dikkatimi çeken kıymetli kardeşim , Kocaeli CHP referandum kurulunda beraber çalışmaktan onur duyduğum , Genç Kocaeliler gibi bir derneği Kocaeli ’ye kazandıran Hüseyin EROL ‘un paylaşımı ve altına yapılan yorumların bir tanesiydi.

Yapılan paylaşımda 4 trilyon 123 milyar dolarla Dünyanın 3. Büyük ekonomisine sahip Japonya’ da bir devlet görevlisinin Japon sadeliğinde bir odada görüşmesi ve 718 milyar dolarla 18. Sırada olan Türkiye’nin İstanbul valisinin makam odasında bir görüşmesinin resimleri yan yana koyulmuş. Tabi bizim İstanbul valisinin makam odası Cihan Padişahı lakaplı Kanuni Sultan Süleyman ‘ın odasından daha lüks. İşin ilginç yanı, paylaşımın altına yorum yapan bir kardeşimiz konuyu çok güzel özetlemiş , aynen şöyle ; “ bu eleştiriyi yaparken şunu da göz önünde tutmak gerekir ; zengin ve statülü bir Japon ile orta derece bir Türk’ün evlerini ve arabalarını kıyaslayalım. İşte o zaman sorunumuzun ana nedenini görmüş olacağız. Bir şeylerin değişmesi için ilk önce kendimizden başlamamız gerekiyor. Bu öz eleştiriyi de kendime yapıyorum “ diyor.

Evet aynen öyle…Belki o vali oraya atandığında o makam vardı ama bu bile bizim Türk insanının bakış açısının , lükse olan düşkünlüğünün bir aynasıdır. Ben geçmişte cep telefon işi yapmıştım, ayağında ayakkabı olmayan vatandaşların cebinde en lüks telefon olduğunu görüyordum, halen öyle olduğunu tahmin ediyorum. Piyasadaki arabalardan, yapılan lüks konutlardan Türk insanının lükse olan düşkünlüğünü görüyoruz. Hyundai ‘nin genel müdürünün makam arabasının normal bir kendi ürettikleri arabalardan biri olduğunu biliyor muydunuz ? Adam Türkiye’nin yollarını bilse, neredeyse şoför de kullanmayacak. Kayınbiraderim Toyota’da çalışırken bizi sık sık sosyal tesislerine götürürdü. Fabrikanın Japon genel müdürü de herkesle birlikte yemeğini orada yediğini görürdüm ve adam her gördüğüne yerlere kadar eğilmekten yemeğini yiyemediği geldi aklıma.

Buradan çıkarabileceğimiz sonuç, önce herkes kendi evinin önünü süpürmesi gerekir. Hüseyin kardeşim burada çok haklı olarak bizdeki ihtişamı ve lüksün fazla olduğunu işlemiş ,diğer yorum yapan arkadaşımızda çok haklı olarak Türk insanının lükse olan merakının eğitimden geçtiğini belirtmiş. Her birey kendi ihtiyacını gören nesnelerle yetinse belki önümüzdeki 100 yıl sonra belki Japonya’nın bu günkü durumuna erişebiliriz. Ama Japonya nerede olur o bilinmez işte.

Herkes ayağını yorganına göre uzatsın, kimseye rahat yaşamayın demiyoruz. Hani Müslümanız ya ; eğer yediğini komşunla paylaşmıyorsan, sen en lüks arabalara binerken arkadaki mahallede oturan komşun aç yatıyorsa nerede kaldı senin Müslümanlığın

Musmutlu , bol neşeli ve bol dinlenceli bir hafta sonu diliyorum. Her şey gönlünüzce olsun.

Sevgi ve saygılarımla,