O gece yalnızca binalar yıkılmadı; binlerce ailenin hayatı değişti, şehirlerin hafızasına silinmesi mümkün olmayan bir acı kazındı.

Kocaeli, depremin en ağır yarayı açtığı kentlerden biri oldu. Gölcük, İzmit ve çevresinde binlerce bina hasar gördü. Resmi verilere göre Türkiye genelinde 17 binden fazla kişi hayatını kaybetti, on binlerce kişi yaralandı.

03.02’de zaman durdu

O gece saat 03.02’de durmuş gibi kaldı.

Kimileri enkaz altında yakınlarını aradı, kimileri sokaklarda sabahladı. Günler boyunca umutla beklenen kurtarma haberleri, acı çığlıklarla birbirine karıştı.

Aradan 27 yıl geçti.

Bugün o gecenin üzerinden yıllar geçmiş olsa da 17 Ağustos, Kocaeli için yalnızca takvimdeki bir tarih değil. Kaybedilenlerin, yarım kalan hayatların ve deprem gerçeğinin unutulmaması gereken tarih.

Acıdan geriye kalan ders

17 Ağustos, Türkiye’ye depremin değil, hazırlıksızlığın ne kadar ağır sonuçlar doğurabileceğini gösterdi.

Aradan geçen yıllar boyunca deprem yönetmelikleri değişti, kentsel dönüşüm ve yapı güvenliği konusunda adımlar atıldı. Ancak Marmara’nın hâlâ büyük bir deprem riski taşıdığı gerçeği değişmedi.

17 Ağustos 1999…

Saat 03.02.

Kocaeli’de zamanın durduğu an.

Ve 27 yıl sonra hâlâ hafızalarda aynı cümle yankılanıyor:

Unutmadık, unutturmayacağız.