Kocaeli sokaklarında gerçekleştirdiğimiz saha çalışmasında vatandaşlara “Kocaeli’de yaşamaktan genel olarak mutlu musunuz?”, “Sizi en çok ne yoruyor?” ve “Bu şehrin acilen çözülmesi gereken en büyük problemi nedir?” sorularını yönelttik. Ortaya çıkan tablo, kentin hem tutkuyla sevilen hem de ciddi şik
“KOCAELİ MEMLEKETİM, BURADA MUTLUYUM” DİYEN DE VAR, “İSTANBUL’A DÖNDÜK” DİYEN DE
Şehirdeki yaşam kalitesini değerlendiren vatandaşların bir kısmı doğup büyüdükleri yere olan bağlarını vurgulayarak Kocaeli’de yaşamaktan memnun olduklarını dile getirdi. “Burası benim memleketim, her şeye rağmen mutluyum” diyenlerin yanı sıra, kentin yeşiline ve denizine vurgu yapanlar Kocaeli’de kalmayı tercih ettiklerini belirtti.
Ancak kentin son yıllarda aldığı yoğun göçten şikâyet edenlerin sayısı da az değil. Özellikle artan insan popülasyonuna dikkat çeken bazı Kocaelililer, “Şehir artık İstanbul kadar yoğun olmaya başladı. Kalabalık ve tempo insanı yoruyor, ‘artık gitmek istiyorum’ dediğimiz anlar çoğaldı” sözleriyle artan nüfus baskısına tepki gösterdi.
EN BÜYÜK ŞİKÂYETLER: İNSAN İLİŞKİLERİ VE ENGELLİ ERİŞİMİ
Sokak söyleşilerinde vatandaşların değindiği bir diğer önemli nokta ise bölgesel insan ilişkileri ve toplumsal duyarlılıklar oldu. Bazı vatandaşlar kentin belirli bölgelerindeki sosyal dokudan ve insan yapısından rahatsızlık duyduklarını ifade ederken, toplumsal saygı ve uyumun azalmasından dert yandı.
Öte yandan kent içi yaşamda engelli bireylerin unutulduğunu savunan bir vatandaş ise tepkisini şu sözlerle dile getirdi:
“Kocaeli’de engelliler çok göz ardı ediliyor. İş programı yok engelliler için iş lazım.”
HER ŞEYE RAĞMEN “İYİ Kİ KOCAELİ”
Tüm ekonomik yükler, ulaşım yoğunluğu ve kalabalığa rağmen vatandaşların ortaklaştığı nokta ise Kocaeli’nin sunduğu imkânlar ve coğrafi konumu oldu. Şehrin bir yanında deniz, diğer yanında doğa barındırmasını ve büyükşehirlere yakınlığını avantaj olarak gören vatandaşlar, “Tüm zorluklarına rağmen Kocaeli’nin yeri ayrı, iyi ki buradayız” diyerek şehre olan sevgilerini dile getirdi.