İzmit Körfezi’nde batan Üsküdar Vapuru’nun acısı aradan geçen 68 yıla rağmen dinmedi. O gün sağlık sorunları nedeniyle vapura binmeyen Nuray Dinçer Büyükarman, annesi Ceyhan Dinçer’in anlattıklarıyla hafızasına kazınan o kara günü paylaştı.

Havanın bir anda bozduğunu ve şiddetli fırtınanın çıktığını belirten Büyükarman, lojmandan denize doğru koşan insanları ve “Vapur batmış” çığlıklarını duyduklarını söyledi. Eski ve ahşap olan vapurun denize elverişsiz olduğunu ifade eden Büyükarman, “Suyun üzeri can pazarıydı. Annem sarılanları, yardım isteyenleri gördü” dedi.

“Dümen Koptu”

Annesinin anlatımına göre kaptan, “Ceyhan Hanım hazırlığını yap, dümen koptu” diyerek tehlikeyi haber verdi. Vapur sağa sola yatmaya başlayınca annesi ağır mantosunu çıkarıp camı kırmaya çalıştı. En sonunda ayaklarıyla camı kırarak kendini dışarı atabildi.

Vapur ters döndüğünde suların arasında kalan Ceyhan Dinçer, babası ve ablasını bir can simidi üzerinde gördü. Ancak soğuk suya dayanamayan ablasının gözlerinin “cam gibi donduğunu” fark etti. Babasının son sözleri ise “Sen gayretlisin, kurtar kendini” oldu.

Bir Kapı Parçası Hayata Tutunmasını Sağladı

Dalgalarla sürüklenen Ceyhan Dinçer’in önüne vapurdan kopan bir kapı parçası geldi. Güçlükle üzerine çıkan Dinçer, bilincini kaybetmeden önce bir gemi silüeti gördü. Derince açıklarında demirli bulunan Donanma’ya ait “Kurtaran” gemisinin askerleri tarafından fark edilerek filikayla kurtarıldı.

anne

Kendine geldiğinde oksijen çadırında olan anne, askerlere sadece “Çok acele edin, kocam ve kızım arkada” diyebildi.

“Senin İçin Yaşamak İstedim”

Babası ve ablasının ölüm haberini okul arkadaşlarından öğrendiğini söyleyen Nuray Dinçer Büyükarman, annesiyle hastanede kavuştuğu anı hiç unutamadığını belirtti.

“Merdivenlerden çıkıp bana sarıldı ve ‘Senin için yaşamak istedim’ dedi. Bu söz hayatım boyunca kulaklarımda kaldı” diyen Büyükarman, Üsküdar faciasının acısının hâlâ taze olduğunu ifade etti.